Vakantie Ameland 2008: de heenreis
Samen met oma toog ik wederom naar Ameland. We vertrokken deze keer op 28 juli. Deze keer zullen korte tekstverslagen het fotoverslag vergezellen.
Na weken van vooruitkijken was de dag dan eindelijk aangebroken. We gingen weer naar Ameland. Om 11 uur werd de stoptrein in Chevremont gepakt. Bij aankomst in Heerlen werd nog snel naar Bakker Bart gegaan. Om dan om 10 voor 12 echt te starten. Op dat moment zou de Intercity Heerlen station gaan verlaten. Net als vorig jaar ondervonden we onderweg geen problemen. In de trein zaten nog anderen mensen die ongeveer dezelfde reis als ons gingen maken, maar er wel iets eerder uit moesten vlak voor Leeuwarden. Deze mensen keerden echter terug naar huis. En aan de terugweg dachten wij nu nog niet. Ondanks dat het buiten vrij warm was, was het goed vertoeven in de dubbeldekker Intercity. De airconditioning was heel erg goed waardoor we geen last hadden van de warmte. Het weer was een beetje wisselvallig. Op het ene stuk vooral grijze lucht. Op weer een ander stuk scheen de zon in volle glorie. Nederland op z'n best.
Om 10 voor 2 kwamen we aan in Utrecht. Aangezien voor de lift een vrij lange rij stond besloot ik maar de roltrap te nemen. Niet het allerbeste idee met het koffer. Toen ik eenmaal op de trap stond brak ik bijna mijn nek omdat het koffer achterbleef. Met acrobatische bewegingen kreeg ik hem alsnog te pakken. Oma sloeg de schrik het hart in. Een jongen na mij overkwam precies hetzelfde. Wanneer ik oma achter mij hoorde roepen: "ik durf niet meer". Nou ging ik er vanuit dat ze toch achter mij stond. Maar toen ik boven aankwam bleek ze inderdaad nog onder te staan. Hmmmmm.......... Shit was mijn gedachten. Ik ga hier echt niet meer met die roltrap naar beneden. Dan lig ik snel met koffer en al beneden. Ja, hoe gaan we dat dan nu aanpakken.
Enige optie was dat oma alsnog de lift pakte. Maar de afstand was vrij groot. Een megafoon zou dan ook gewenst zijn. Ik roep maar "pak de lift" maar ze bleef staan. Ohjeetje dacht ik. Ik kan de koffers ook met geen mogelijkheid laten staan. Met allerlei armbewegingen wees ik naar de lift die daar ergens zou zijn. Nadat ze nog bleef staan maar eens geschreeuwd: "Pak de Lift". Iedereen keek eens op en oma ging richting lift. Daar was het nog altijd druk. Na vijf minuten kwam oma dan ook pas uit de lift en konden we verder gaan. Gelukkig is de overstaptijd erg lang (28 minuten). We konden dan ook nog effe naar de Bruna om een boekje te kopen.
Om 19 minuten over 2 vertrokken we alweer uit Utrecht. In deze Intercity konden de ramen open. Maar de andere intercity was toch veel beter. Omdat we onderweg drie keer plotseling stilstonden (geen idee waarvoor bij ons waren de speakers uitgeschakeld) kwamen we iets later dan gepland aan in Leeuwarden. Maar in de problemen kwamen we niet. We hadden nog een kwartiertje om de bus te halen. Met een volle bus gingen we daarna richting de boot. En ook daar stond een lange rij. Nu is het zo dat de boot precies om half 6 zou vertrekken. Wij hadden dan ook net geluk. Om 1 minuut voor half 6 stapten wij de boot op. Na een toiletbox werd er nog wat gegeten en gedronken. Waarna ik besloot om eens naar buiten te gaan. Het weer was immers goed. Er was zelfs bijna geen vleugje wind te bespeuren. Na alles van de zijkant te hebben bekeken besloot ik om naar de andere kant te gaan en vanuit daar Ameland langzaam in zicht te zien komen.
Toen alles goed zichtbaar was ging ik weer naar oma. Bovendien was er een irritante bij die me de keel uithing en maar bij mij bleef zitten. Buiten wachtte Tante Hedwig op ons. Ook zij maakte enkele foto's van onze aankomst. Oom Sip stond een stukje verder op met de wagen. Na alles in de auto te hebben gelegd gingen we naar het huis. Waar Esther, Welmoed, Hedwig en Twirre ons stonden op te wachten. Na ons allemaal welkom te hebben geheten kon de vakantie dan echt beginnen. En na deze reisdag hadden we over het weer nog niets te klagen gehad. Dat was vorig jaar wel anders.
Na weken van vooruitkijken was de dag dan eindelijk aangebroken. We gingen weer naar Ameland. Om 11 uur werd de stoptrein in Chevremont gepakt. Bij aankomst in Heerlen werd nog snel naar Bakker Bart gegaan. Om dan om 10 voor 12 echt te starten. Op dat moment zou de Intercity Heerlen station gaan verlaten. Net als vorig jaar ondervonden we onderweg geen problemen. In de trein zaten nog anderen mensen die ongeveer dezelfde reis als ons gingen maken, maar er wel iets eerder uit moesten vlak voor Leeuwarden. Deze mensen keerden echter terug naar huis. En aan de terugweg dachten wij nu nog niet. Ondanks dat het buiten vrij warm was, was het goed vertoeven in de dubbeldekker Intercity. De airconditioning was heel erg goed waardoor we geen last hadden van de warmte. Het weer was een beetje wisselvallig. Op het ene stuk vooral grijze lucht. Op weer een ander stuk scheen de zon in volle glorie. Nederland op z'n best.
Om 10 voor 2 kwamen we aan in Utrecht. Aangezien voor de lift een vrij lange rij stond besloot ik maar de roltrap te nemen. Niet het allerbeste idee met het koffer. Toen ik eenmaal op de trap stond brak ik bijna mijn nek omdat het koffer achterbleef. Met acrobatische bewegingen kreeg ik hem alsnog te pakken. Oma sloeg de schrik het hart in. Een jongen na mij overkwam precies hetzelfde. Wanneer ik oma achter mij hoorde roepen: "ik durf niet meer". Nou ging ik er vanuit dat ze toch achter mij stond. Maar toen ik boven aankwam bleek ze inderdaad nog onder te staan. Hmmmmm.......... Shit was mijn gedachten. Ik ga hier echt niet meer met die roltrap naar beneden. Dan lig ik snel met koffer en al beneden. Ja, hoe gaan we dat dan nu aanpakken.
Enige optie was dat oma alsnog de lift pakte. Maar de afstand was vrij groot. Een megafoon zou dan ook gewenst zijn. Ik roep maar "pak de lift" maar ze bleef staan. Ohjeetje dacht ik. Ik kan de koffers ook met geen mogelijkheid laten staan. Met allerlei armbewegingen wees ik naar de lift die daar ergens zou zijn. Nadat ze nog bleef staan maar eens geschreeuwd: "Pak de Lift". Iedereen keek eens op en oma ging richting lift. Daar was het nog altijd druk. Na vijf minuten kwam oma dan ook pas uit de lift en konden we verder gaan. Gelukkig is de overstaptijd erg lang (28 minuten). We konden dan ook nog effe naar de Bruna om een boekje te kopen.
Om 19 minuten over 2 vertrokken we alweer uit Utrecht. In deze Intercity konden de ramen open. Maar de andere intercity was toch veel beter. Omdat we onderweg drie keer plotseling stilstonden (geen idee waarvoor bij ons waren de speakers uitgeschakeld) kwamen we iets later dan gepland aan in Leeuwarden. Maar in de problemen kwamen we niet. We hadden nog een kwartiertje om de bus te halen. Met een volle bus gingen we daarna richting de boot. En ook daar stond een lange rij. Nu is het zo dat de boot precies om half 6 zou vertrekken. Wij hadden dan ook net geluk. Om 1 minuut voor half 6 stapten wij de boot op. Na een toiletbox werd er nog wat gegeten en gedronken. Waarna ik besloot om eens naar buiten te gaan. Het weer was immers goed. Er was zelfs bijna geen vleugje wind te bespeuren. Na alles van de zijkant te hebben bekeken besloot ik om naar de andere kant te gaan en vanuit daar Ameland langzaam in zicht te zien komen.
Toen alles goed zichtbaar was ging ik weer naar oma. Bovendien was er een irritante bij die me de keel uithing en maar bij mij bleef zitten. Buiten wachtte Tante Hedwig op ons. Ook zij maakte enkele foto's van onze aankomst. Oom Sip stond een stukje verder op met de wagen. Na alles in de auto te hebben gelegd gingen we naar het huis. Waar Esther, Welmoed, Hedwig en Twirre ons stonden op te wachten. Na ons allemaal welkom te hebben geheten kon de vakantie dan echt beginnen. En na deze reisdag hadden we over het weer nog niets te klagen gehad. Dat was vorig jaar wel anders.